NELER YAPMAKTAYIM...

İyiden iyiye uzattım tatili. Tek ders sınavını ucu ucuna bir notla geçtikten sonra nihayet mezun oldum :)) Belki vazgeçip geri çağırırlar diye çıkış belgemi alıp kaçtım hemen. Çok komik gelecek ama arada rüyama giriyor alttan derslerim kalmış gene bitmiyormuş okul diye :D

Sınav yüzünden İzmirden pek keyif alamadım. Felakeeet sıcak asfalt eriten dereceden, İstanbulun yapışkan egsoz kokan sıcaklarına şükür ediyor insan.. Sınav sonrası da İstanbulda kalamadan yazlığa dönmek zorunda kaldım. Annem el kemiklerini çatlatmış. Off vallahi öldürecekler beni. Normalde babam istisnasız her sabah gün ağarırken bisikletle sahile biraz uzak ıssız bir koya gidip hem balık tutar hemde yüzer. Nerden aklına esmişse bu sene yazlığa gider gitmez motorsikletlerin küçükleri olur ya hani adını unuttum işte öyle birşey almış. Annemide heveslendirmiş hadi gel koy harika deniz sabah mis gibi oluyor falan diye. Neyse gidip yüzmüşler, hatta irice bir balık tutmuş babam annemin şansına falan yormuş. Tam geri dönecekken bu külüstür motora binerlerken devrilmişler yere. Annemde elinin üstüne düşmüş. Şükür kırık yok ama birde anneme sorun. 5 yaşında bebek gibi nazlandı. Bide ben geldim ya kaprislerin biri bin para. Şimdi İstanbula döneceğim ya, şimdiden başladılar gitme sen olmayınca biririmizi yiyoruz diye. Sanki ebeveyn benim.

Aslında burası -13, +65 insanlarla dolu olduğu için biraz sıkılıyorum ama genel olarak mutluyum. Deniz çocuğuyuz ne de olsa. Ama vazgeçemediğim çok pis bir uğraşım var itiraf etmeye utandığım: Zıpkınla avlanma alışkanlığım..

Ve son olarak bir tespitimi de yazmazsam olmayacak.. Denizlerin resmen içine etmişiz. Koskoca Ege denizinde ahtapota rastlamadım bunca gündür. Balık sayısındaki düşüşüde görmemek elde değil.
Bu arada neler okuduğumdan bahsedip, yaz okuma planımı paylaşacaktım ama bir sonraki yazıya kaldı. Esen kalın efendim.