orosp................

Sanki iltifat ediyormuşum gibi bakmıyor mu o hafif nemli mavi gözleriyle.. İşte o vakit kan yürüyor beynime, kızarıyorum patlayacakmış gibi. En orospu haliyle karşımda. Kıkırdaya kıkırdaya erimiş çikolatasını yiyor ağzının etrafına bulaştıra bulaştıra. O dudaklara dişlerimi geçirip kopana kadar ısırasım geliyor. Filmindeki boşluğu gereksiz kumsal erotizmiyle doldurmaya çalışan Fransız yönetmenlerinin oynattığı figüranlar gibi. Sonra asıl figüranın kendim olduğunu düşününce daralıyorum. Orospunun en mavisi gözleriyle dibimde. Hakikat bu.

"Bu muhteşem deniz, bu sakin koy" Diliyle dudaklarını ıslatıyor. Denizdekinin giderek ilerlemesinin rahatlığıyla kulağıma fısıldıyor. "aptal bir sabi sübyan mühendis mi ben mi". Tanrı aşkına sen kimsin demek geliyor içimden. Kalkıp suratına bir yumruk geçirmek, kafasını ayağımla kumun dibine bastırmak istiyorum ama yapamıyorum. Nefretle bakıyorum suratına. O anda birşeyler söylemek istiyor ama lafını bitiremiyor. Elleriyle "şu kriz bitsin,anlatacağım"a gelen işaretler yaparak kumsalda yuvarlana yuvarlana, çığlık ata ata gülüyor. Sinirlerim bozuluyor. Onun kadar yüksek perdeden olmasada, ben de gülmeye başlıyorum. Malum neşe bulaşıcıdır diyip duruyorum kendi kendime ve krizin şiddeti artıyor. Epey bir süre sonra artık gülmekten bitap ellerini karnına bastırarak gözlerinin suyunu siliyor. Yeniden o pırıltılı gözlerini üstüme dikip ince uzun beyaz parmaklarını sakallarımda gezdiriyor. Sağ işaret parmağı dudaklarımı değer değmez "ama bunlar çok ortadoğu işi" diyor. Bu lafı etmesiyle birlikte tekrar sarsıla sarsıla gülmeye başlıyor. Gene içmiş herzamanki gibi. "Sıçtığımın alkolik orospusu" diye bağırsam ne farkeder şu noktadan sonra. Jacob'un odası okuyan bir orospu.

İşe güce teze kilitlenmem lazım. Sinirlenmemem lazım, sinirlendikçe çekiyorum. Karmamdaki kazanovanın günahlarına boyun eğme sancıları diyorum kendi kendime saçmalarken. Koca bir tez ve yavaş yavaş ilerlemesi gereken mantıklı bir gelişme var. Orospunun 2si gitti kaldı 1i. Bir slogan gibi diğğmii..