BOŞANMANIN GENETİĞİ

Kendimi bildim bileli annemle babam düzenli periyodlarla boşanma kararlı alırlar. Tahmin edilenin aksine bu gayriciddi kararların altında elle tutulur hiçbir sorun olmaz. Saçma sapan bir şeye sürtüşüp “iyi tamam o zaman boşanalım” geyiği yıllaaardır sürüp gider. Abimle ablamdan duyduğuma göre benden öncede varmış bu muhabbet. Aslında annemle babam inanılmayacak kadar birbirlerine düşkün insanlar, boşanma geyiğide zaten max. 15 dk devam ettirilip unutulur. Ama ben bu boşanma dürtüsünün genlerimize kazılı bir hastalık olduğuna ciddi ciddi inanmaya başladım. Hatta cumhuriyetin ilk yıllarında bulunduğumuz şehirde medeni kanun çıktıktan sonra ilk boşanma bizim aile tarafından gerçekleşmiş, tarihe yazıldık falan diyip gülüyoruz bazen:D Hadi gene bir tarafta olsa neyse diyeceğimde, hem anne hem baba tarafta bu kadar sık olması kafamı karıştırıyor.

Vakt-i zamanında ben bayağı küçükken anneannem dükkan açıp kendi işini kurduktan sonra ciddi ciddi boşuyordu büyükbabamı, 60’lı yaşlarında falan. Çocukların araya girmesi vs. engellendi tabi. Artık büyükbabam anneanneme aşkından mı yoksa o pek büyüüüüüük sosyal statüsüne zeval gelmesin diye mi bilmem evliliğini kurtarmıştı. Tabi çocukları bu kadar başarılı olamadı.

İlk furya dayımla başladı. Bildiğiniz senaryo; andropozlu doktorun, erotik hemşireye aşkı. İnanılmayacak kadarda mutlu şimdi. Elinden cumhuriyet düşmeyen edebiyat öğretmeni eski karısından sonra silikonlu-sarışın, kucağından inmeyen ve her daim seyahate hazır yeni karısıyla gayet mutlu.

Devamı küçük teyzemle gelecekti ki, direkten döndü.

Öbür tarafta amcam yengemden boşandıktan sonra mühendis olarak çalıştığı şirketteki stajeri olan yeni mezun kızla evlendi. Amcam 54 kız 24 yaşında :S Çiçeği burnunda mühendis olan kızceğiz(!) meslek aşkından(!) dolayı, amcamdan boşanıp asıl müdürle evlenerek müdür yardımcısı oldu. Sonra amcamla yengem yeniden barıştılar ama evlenmediler. Şimdi aynı evdeler, birbirlerine aşıklarmış ama evlenmeyeceklermiş. La havle.. Aslında amcamdaki bu lolita düşkünlüğüde dedemden gelme. Rahmetli devasa aile servetini İzmir’in kumarhaneleri ve kızlarıyla tüketip alkolden siroz olup gitti. Toprağı bol olsun :D Dedemin pek örnek bir hayatı yok ama çok severim. En azından büyükbabam gibi dünyanın hakimi olucam diye hayatı kendine ve etrafındakilere zehir etmeden tatlı tatlı hayatını yaşayıp öldü.

Ve son vole büyükbabamın abisi yani annemin amcasından geldi. Beyzade efendi 83 yaşında sessiz sedasız çocukları bile duymadan İzmir’de boşanmış. Karşıyakadaki evi ve yazlığı satıp malları bir güzel ikiye bölüştükten sonra büyük yenge Londra’ya kardeşlerinin yanına dönerken, bizim beyzade bir arkadaşı(!) vasıtasıyla tanıştığı heykeltıraş bir kadınla evlenmiş. Yani böyle kopuk bir ailede değiliz ama bunların hepsini beyefendi yeni karısıyla İstanbul’a bizleri ziyarete gelirken öğrendik. Yeni eşinin heykeltraşlığıda kendi ülkesinde yaptığı mesleğiymiş. Nereli olabilir sizce?

Moldovya…