KONTROLLÜ DENEYLER

Doğduğum günden bu yana ilk defa ailemden bu kadar uzakta kaldım. Ama nihayet döndüm. Neredeyse 1 haftadır yazlıktayım. Aslında bu yaz yaptıklarım bir nevi kontrollü deney prosedürü içindeydi. İlişkimi bitirebilecek miyim, ayrı eve kolay çıkabilecek miyim denemeleri.
Ahlaki çöküntünün çatlaklarını ellerimle genişletirken belkide kurulu düzenimin çökmesini istiyordum. Israrla ziyaretlerimi uzatıp evdekilerden uzak kalarak çok eğlendiğimi sandım ama aslında biliçaltımda kendimi yalnız yaşamaya ikna etmeye çalışıyordum. Şimdi kendi kendime kalınca keşfediyorum bunları.

Bizimkiler gene her zamanki gibi.. Uykum düzene girdi, babam 5:30 da uyanıyor ve açlıktan ölüyorum homurtusuyla 7'de herkes kahvaltı masasında :D
Ablamla abimin çocuğuda burda. Hergün ama hergün annem çocukları kahvaltıdan sonra 3 saat kitap okutturup meyve sularını içmeden kapıdan adım attırmıyor. Akşam yemekten sonrada satrançççççç. Bu duruma çok sinirleniyorum ama dinleyen yok beni. Onlarda bizim gibi dengesizleşecekler diye korkuyorum. Ki öyle de oldu. Ablamın oğlu artık arkadaşlarıyla maça gitmiyor- bir topun arkasından 40 kişinin koşması saçmaymış-. Şimdi lise 1'e giden bir çocuğun böyle düşünmesi bazılarının hoşuna gidebilir ama hiçte hoş bir durum değil. Büyüyünce onlarda bizim gibi olacaklar; topluma adaptasyon sorunları yaşayan, anormalce davranan yetişkinler.
Annem sallamıyor tabi beni, kendi huzursuzluğumu onların ebeveynliklerine bağlamam bir kaçış yoluymuş. Nolsa babasının kızı. Yanlış kişiden empati bekliyorum.
Bunların dışında birkaç yerden iş görüşmesine çağırdılar. Umarım bir sakatlık çıkmazda sonbahara kendi ekonomik özgürlüğümü kazanmış bir şekilde başlarım.
Aslında ramazan bitmeden de İstanbula dönmek istemiyorum. Ablam bile izin aldı geliyor. Çalıştığı kamu dairesinde akepe iktidarıyla koltukları kabaran badem bıyıklı yobazlar gözleriyle si...yorlarmış oruç tutmayanları. Hoşgeldin ya İslamofaşizm.