4 Aralık 2009 Cuma

İş günü sendromu

Nası fenalardayım blog.. Böyle bir bayram ertesi sendromu, uyanamama hali, kışta nefret hali.. Normalde uyuyamayan ben, şimdi yataktan çıkamıyorum. Yolda fosur fosur uyuyorum, akşam yemekten sonra koltukta kestiryorum, peşine yatakta normal uyku.. Buna rağmen sabah öyle zor uyanıyorumki anlatamam.

Tatilde o kadar gezdimki. İlk gün kuzenlerle bişeyler yaptık, 2. gün Rahmi Koç müzesine gittik arkadaşlarla (benim gibi teknelere ve gemilere deliriyorsanız kaçırmayın.) 3.gün Silivride bir aile dostunun minik çifliğine gittik. 4. günde ikeaya ve akvayuma gittik. Akvaryumda enfes balıklar var, tonla resim çektim. Ayrıca çok eğlendim. Birlikte yaşam ve karşılıklı evrimleşme ile ilgili tonla bilgilendirme yazılarını okuya okuya gezinen türbanlılar ve sakallı kocalarını gördükçe içsel jacoben orgazmlar yaşadım. Boş kalınca Koca bi blog yazısı hazırlayacağım akvaryumla ilgili.

Böylesine hızlı bir dört günden sonra yeniden hastaneye dönmenin stresiyle düz duvarlara tırmanıyorum birkaç gündür. Parasız pulsuz gönüllü köleliğin adı yüksek lisans. Ama genede her sabah kendi kendime telkinlerde bulunuyorum. Bütün üniversite arkadaşlarım birer birer askere gidiyorlar aralık dönemiyle. İçim kararıyor. Buraya alınmasaydım bende askerdim şuan. Gerçi farkeden birşey yok bugün olmasa yarın ama elbet o üniformayı ve silahı üstüme giydirtecekler. Neyse şimdi düşüncelerimle zehirlemeyeyim sizi. En iyisi kendi kendimi zehirleyeyim.

2 yorum:

  1. ah ah, bende bazı duygularını anlıyorum, katılıyorum. İnsan en çok müdahele edemediği şeylere sinir oluyor. Rutin,sıkıcı haller, zoraki yaptırılmaya çalışılan işler :/

    YanıtlaSil
  2. KatranKarası;

    zorlanmalar konusunda sanırım hepimiz aynı düşünüyoruz :)

    YanıtlaSil