2010 falan filan...

2009'dan kurtulduk nihayet. Ne boktan bir yıldı öyle. En azından benim için öyleydi. Geçen yıl bu zamanlarda itinayla uzattığım lisans egitiminin yaklaşan finallerinin stresi içinde kıvranıyordum. Ömrüm boyunca 2009'u biyokimya, moleküler genetik ve organik kimya çalıştığım yıl olarak hatırlama hallerindeyim. Düşünsenize ya koca bir sene 3 salak dersin krampları ile geçti. İyilikleride oldu tabi, tam okul bitti lanet zorunlu askerliğide aradan çıkartayım derken yukardaki yüzüme güldü ve garip bir mucize sonucu girmem imkansız olan yere o iğrenç not ortalamama rağmen yedekten kabul edildim. Garip bir şekilde şanslıyım böyle şeylerde. ÖSS, anadolu lisesi sınavlarında ve bilimum bu tarz sistemin koyun gruplama sınavlarında her daim bir yere yedekten, sondan, ek yerleştirme şeklinde alındım. Daha beteride bu zaten. Hayatım boyunca birşey için gerçekten çalışıp didinmedim, emek harcamadım.

Hepsi bir yana 2010 gerçekten iyi geceçek. Hem kendimi bu yönde şartlandırmaya çalışıyorum, hem de içimden bir ses böyle olacağını söylüyor. Üstümdeki gereksiz yükleri teker teker attım. Hatta Aralık ortası gibi vapurdayken elime kağıt kalem alıp önce çevremdeki insanların listesini yaptım. Sürekli problem ve negatif enerji yayanları ayırdım. Sonra bunların içinden tam anlamıyla çekilmez olanları tekrar ayırdım, ve bu kişilerle iletişimi min. a indirmeye karar verdim. Sonra Bay Sorumsuz'un adını yazdım kağıda. Sonra karaladım. O kadar sancı gelgit falan etkilemedi ama bir anlık kararlı olma hali herşeyi temizleyip attı. Kendi kendime tekrarladım bitti diye. Sonra sakin ama ferah bir nefes alıp verdim. Sigarada yok artık. En önemliside 2010'da ALKOL'de yok. Yemeklerle içilen keyif şarabı dışında saçma bahanelerle alkol tüketiminide yasakladım kendime.

Ve bingooo.. Kendini küçük burjuva sanan ortasınıflı hallerini bırakıp ciddi anlamda iş bulmaya karar verdim. Doktoraya alınmazsam ve akademik kadrom gelmezse ortada kalırım. Bilimum özel hastaneye ya gündüz okulla çakışmayacak şekilde part-time, ya da gece nöbeti pozisyonlarına tıkır tıkır başvurdum. İnşallah medeni bir hastane çıkar, hastaneler artık yeşil sermayenin akpli yobazlarının elinde ne yazık ki. Artık ne çıkarsa çıksın bir yerden başlamaya kararlıyım. Geçende tesadüfen karşılaştığım 2 devre büyük bir ünv. arkadaşım özel bir klinikte epey astronomik bir rakama çalışıyormuş. Artık gözümü açıp para kazanmaya başlamam lazım. Bide komik olan böyle lisenin son zamanlarında nası hırçın solcuydum, ÖDP falan koşuşturup duruyordum, üniversitenin başında da öyle.. Herkes orda bunu burda şunu yapcam derken bende WHO'dan fon alıp Afrikaya gönüllü sıtmayla mücadele ekibine katılıcam ayaklarındaydım. Şimdiyse kıçımı kurtarma derdindeyim. Belki ilerde gene Afrika planı yaparım ama bu sefer çölde safari turuna. Mümkünse kafası fazla çalışmayan, hafif taş, her pozisyonda kullanılmaya müsait genç bir sevgilide olsun yanımda. Hatta koluma girsin "aşkııaaaaaam şunlara baaak, daldaşak geziyolar ne kadar geriiiiiiii" desin.

2010, lütfen beni yozlaştır ve basitleştir.