Janis Joplin mucizesi denebilir mi mi mi?

Sabah benim için harika bir olay oldu. Alarmlı saatin alarmını kurarken hiç bilmediğim bir özelliğini keşfettim. İstersen alarmın ciyciyciy savaş kampı alarm sesi yerine dinlediğin bir radyonun yayınıyla uyandırabiliyormuş seni. Bilmiyordum. Sabahın köründe son ses Janis Joplin'in o insanı tepetakla eden büyülü sesiyle uyanınca ani bir şok geçirdim. Açık radyoda Joplin seansı varmış. Yatakta uyku mahmuru olarak peşpeşe Summertime'ı ve Trust me'yi dinlerken zevkten dört köşe oldum. Aslında sabahları yataktan nasıl kalkarsak, günümüz de buna bağlantılı olarak iyi veya kötü geçiyor. Bilimsel olarakta ispatlı bu. Beyindeki uykudan uyanıklığa geçmekte görevli merkezler ve bununla bağlantılı salınan hormonlar falan, devam eden dakikaları da etkiliyor.

Kahve makinasının düğmesine basıp, bahçeye indim. Mama döktüğüm için mahallenin bütün kedileri bizim bahçede. Bahçede ne bahçe, fuhuş yuvası. Düzüşmeleri hala bitmedi eşşeklerin :D Mamaları dökerken kendimi biran için Madam Manukyan gibi hissettim. Arsızlar çekinmiyorlarda, teşhircilik diz boyu. Dia'dan geçenlerde kocaman torbalarda bayağı hesaplı yemler aldım. Bizim bütçemiz için bir hiç olabilir ama oraya koyduğumuz bir kap su, bir avuç mama onlar için çok şeyi değiştiriyor, en kötü ihtimalle libidolarını arttırıyor gördüğünüz gibi. :D

Karıncalar da yavaş yavaş uyanmaya başlamış. Ama fazla duramadım, yarın anatomi laboratuvar sınavı var böhüü. Gene zilli sistem dakikada bir düüt düüt. Vallahi panik bozukluk yaşıyorum, acaba gizli bir panik atak mı var diye şüphelenmeden de edemiyorum kendimde. Gene çenem düştü. Sıçanlar, kurtlar kuşlar, balıklar ellerimden öper, hadi kaçtım ben.