Karanlıktakiler'i izledik. Film boyunca çocuğun deli kadını doğramasını bekledim. Deli kadının annesinin duvardaki sus diyen resmine "orospulaaaar" şeklinde bağırmasıda çok manidardı. Travma sonrası stres bozukluğuna ne SSRI türevli antidepresanlar, ne de trisiklik uyutucular. Karşılıklı sarma otları yaktıklarında kokusu sanki perdeden burnuma kadar geldi boğuk boğuk. Eski bir dostla yeniden karşılaşmak gibi birşey.
Önce mutluluk, sonra cesaret ya sonra ? Unutmuş olman hatırlayamayacağın anlamına gelmemeli.
Blogda paso şarkılardan gidiyorum bu aralar. Hem karşılıklı ot çeken ana-oğula hemde sigara yasağına gelsin.
3 gün önce
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder