BEKTAŞİ VE AHİRET

Serde var, dilleri bağlasak durmuyor. Alevi-Bektaşi toplumu Anadoludaki Sünni fanatizmi yüzünden yıllarca o denli yıkıcı baskılara maruz bırakılmış ki, fıkralar neredeyse bu toplumun oksijen çadırı haline gelmiş. Ama bu anlatacağımın ayrı bir tadı var. 2 gündür aklıma geldikçe gülüyorum. Neyse geçelim fıkramıza.

Vakit geçmiş kıyamet günü gelmiş çatmış. Ahirette kullar sorgulanırken, her vilayetin din görevlileri birlikte çıkarlarmış sorguya. Mevzubahis vilayetin 5 din görevlisinin 4’ü Sünni şeyh, 1’i de bizim Bektaşi dedesiymiş.

Tek tek şeyhler sorguya alınmış. Herbiri ne kadar dindar olduğunu, başının secdeden kalkmadığını, bırakın haramı tek bir gün oruç bile yemediğini bir bir anlattıktan sonra, hepsi hediye playboy güzeli hurilerini alıp cennete yollanmış. Şeyhlerin 4’ü de ne kadar dini bütün olduklarını ispatlayıp, hurileriyle birlikte ebediyen yaşayacakları cennete gittikten sonra sıra Bektaşi dedesine gelmiş

Dede erenler, ballandıra ballandıra dünyadaki bütün nimetlerin tadına baktığını, oruç, namaz, niyaz nedir bilmediğini, gününü gün edip buralara öyle geldiğini anlattıktan sonra, kendinden emin kesinlikle cennete gideceğini düşünürken, cehenneme atılacağı söylenmiş. Tam zebaniler alıp giderken, “O kadar ayin-i cemleri boşunamı yaptık? Bari huri vermiyosunuz, bir şişe şarap vereydiniz” demiş

Hakk katındaki melekler birden sinirlenip: “Utanmaz arlanmaz zındık herif, birde şarap istiyor. Cehennem meyhane mi? ”

Bunu duyunca küplere binen Bektaşi: “Ulan şeyhlere huri dağıtırken cennet kerhane olmuyorda, benim bir şişe şarabımla mı koca cehennem meyhane olacak.”

(Şimdi elinizi kalbinize koyup öyle söyleyin. Haksız mı Bektaşi) :))